'Tis altijd wat...

ONBEGAANBAAR
De op- en afrit naar het strand hebben ze gisteren zo achter gelaten.
Dat is lekker met het weekend!
De douchepaal is wel geplaatst, maar om je daar nou effe lekker te douchen lijkt me ook geen pretje.
Maandag zullen ze het werk wel afmaken. (hopelijk)

ZEIKWIJF
Liggen we rustig te siëstaaien, horen we plotseling een telefoon gaan. En dat was niet alles,..... ook nog een hoop gegil en gekraak, of er iemand scheten zat te laten.
Hevig geschrokken zijn we opzoek gegaan waar dat allemaal vandaan kwam, en ontdekten we onder onze camper een hevig schuddende - in haar nakende welgevormde blote kont - op een plee zitten dame met een telefoon in haar hand.
En maar gillen, blubberen en winden laten!
Plotseling klonk de muziek: halleluja.... halleluja..... en kwam mevrouw vermoedelijk aan haar gerief.
En zo eindigde onze zo vredig begonnen siësta.
Wim en Jack van Lith zijn niet aanwezig op de camping, want daar denk je met dit soort voorvallen direct aan.
Maar Loes is van het zelfde Van Lith geslacht, dus zullen we deze letterlijk en figuurlijke onderbroekenlol in die hoek moeten zoeken.
Uw razende Reporter

Laatste nieuws

WINDSCHERMEN
Eindelijk krijgen we de langverwachte windschermen aan het strand, ter bescherming tegen de Tramontana.
De voorop lopende man heeft zijn contactlens verloren,

en vraagt zijn maat even te komen helpen. ''Daar ergens moet hij liggen, maar kan hem niet vinden'', zegt hij tegen hem. ''Kijk,... 'k heb me rot gegraven, maar ken niks vinden.''
''Dan zal je dus nog effe moeten doorgraven,'' zegt zijn maat. ''Zal niet mee vallen want zonder lens zie je net zoveel als een blind paard.''

AANGEKOMEN
Vanmorgen zijn Loes en Frans aangekomen.
We krijgen de indruk dat Frans iets meer is aangekomen dan Loes. We zullen ze de komende dagen even op de weegschaal zetten om zekerheid te krijgen.

FANTASTISCH
De windschermen zullen een fantastische verbetering zijn voor de zonnebadende strandbezoekers. Heerlijk uit de wind als een dolblij kind!

Nu nog wat ligbedden, dan zijn we helemaal compleet en niet meer van het strand af te slaan.
Uw razende Reporter

Eindelijk

KABELBAAN
Het heeft heel wat voeten in het zand gehad, maar eindelijk komt er een kabelbaan naar de eilanden, zodat het voor een ieder mogelijk is daar een kijkje te gaan nemen.
Tot nu toe kon je daar alleen per boot, surfplank of zwemmend komen.

Elke kampeerder heeft recht op een vrijkaartje om per gondel af te reizen naar de eilanden.
Even vriendelijk vragen in de supermercado. Let goed op dat er wel een retourtje bij zit, anders moet u zwemmend terug!

DE ZEE GEEFT EN NEEMT
Zoals te zien, is het nog een puinhoop bij het klaphek.
De zee heeft heel wat weggenomen van 'het dijkje' en de op- en afrit naar het strand is helemaal verdwenen.
Ook de douchepaal ligt er nog verloren bij, maar ook dat zal weer goed komen zegt men.

DE ZEE OVERSPANNEN
Zeg nooit dat Spanjaarden lui zijn.
Het was een hele klus, maar geloof het of niet: in enkele uren tijd was de spectaculaire verbinding met de eilanden tot stand gebracht. Met een speciale lanceerinstallatie werden de kabels vanaf de eilanden over geschoten. Het wachten is op de gondels, want over de kabels balanceren is geen optie. Daar is het te ver voor.

Uw razende Reporter

Bij het klaphek

Eenzaam turend over het klaphek, op alweer een prachtige dag aan de Costa Brava, met een temperatuur van 26º.
Het is nog stil, zowel op de camping als op het strand. Maar het duurde niet lang of er kwam een graafmachine op het strand, om een nieuwe op- en afrit naar het strand te maken.
Afgelopen winter heeft de zee aardig wat grond weggenomen van het dijkje.

Het pis- en poephoekje is door het weghalen van de boom die aan het paadje lang het strand stond gelukkig gelijk van de baan.

Om één uur verdwenen de Spanjolen weer en we hadden ze eigenlijk om een uur of drie wel terug verwacht. Maar helaas,.... ze hebben er zeker een extra lange siësta van gemaakt.

En ze hebben gelijk,....
er is toch nog bijna niemand, dus tijd genoeg.
Uw razende Reporter

Arie... Arie...

Vandaag weer een prachtige dag.
Zon hoog aan de hemel en zeker 24º.

Vanmorgen met mijn nieuwe fiets naar het einde van het dorp gereden.
Een hele toer voor iemand die nooit fietst.
Ik kwam dan ook terug met een 'houten' kont, dus hoogtijd een ander zadel op de fiets te zetten.

Het wordt tijd dat er mensen komen die verstand van fietsen hebben.
Nu moet ik zelf zitten klooien en als er bouten in het spel komen heb ik twee linker handen.
Tenminste..... bij dit soort bouten, want met 'het bouten' heb ik meestal geen problemen.

Terwijl ik aan het sleutelen was hoorde ik roepen:
Arie... Arie... Arie.....!
Toen ik omkeek zag ik mister meeuw staan op het elektriciteitshuisje, met een smile van snavel tot zwemvlies.

Het kan aan mij liggen, maar ik hoorde hem duidelijk lachen tijdens zijn lokroep.

Uw razende Reporter

Wat een dag...

Vandaag een fantastische dag geweest. Heel de dag heerlijk in het brandende zonnetje, bij een temperatuur van 24º en bijna geen wind. Daarbij is het nog steeds heerlijk rustig op de camping.
De verwachtingen voor de komende dagen zijn ook gunstig, dus we mogen niet klagen.
Uw razende Reporter

Weer 'thuis'

Beste El Molino vrienden,

Gisterenmiddag zijn we aangekomen op onze 'vaste' stek op onze geliefde camping. Het zonnetje scheen volop en er stonden een 25 tal caravans en campers. Best wel aardig bezet dus.
Tot op nu toe, buiten Jordi, Filip en Astrid nog geen 'oude' bekenden tegen gekomen, maar daar zal de komende weken best wel verandering in komen. Veel is er dus nog niet te melden. Zodra dat wel het geval is meld ik mij weer.

16.00 uur
'Zeg het met bloemen.' Het is als of we op de Keukenhof staan. Maar nee hoor..... het is gewoon langs het strandhek van camping El Molino. Nog een geluk dat het geen geraniums zijn, want om daar achter te gaan zitten ben ik nog niet toe.

Uw razende Reporter